Otóż od dnia 24 lipca 2001 r. według norm jakościowych obowiązujących w Europejskiej Wspólnocie Gospodarczej (czyli także i w Polsce) cebula odmian (uprawnych) Allium Cepa L, dostarczana konsumentowi w stanie świeżym (nie dotyczy to dymki ze szczypiorkiem) powinna być:

• Cała
• Zdrowa (nie dopuszcza się cebuli z objawami gnicia, lub takiego zepsucia, które czynią ją niezdatną do spożycia)
• Czysta, praktycznie wolna od jakichkolwiek zanieczyszczeń obcych
• Bez uszkodzeń spowodowanych mrozem
• Wystarczająco sucha zgodnie z przeznaczeniem (w przypadku cebuli przeznaczonej do przechowywania, przynajmniej dwie pierwsze łuski zewnętrzne i szyjka powinny być całkowicie suche
• Bez pustej i twardej szyjki
• Praktycznie wolna od szkodników
• Praktycznie wolna od uszkodzeń spowodowanych przez szkodniki
• Bez nadmiernego zawilgocenia powierzchniowego
• Bez obcych zapachów i/lub smaków
• szczypior musi być ukręcony lub czysto obcięty, nie dłuższy niż 4 cm

Są to tylko minimalne wymagania co do cebuli. Muszą one być spełnione by mogła ona wytrzymać transport i przeładunek, oraz dotrzeć w dobrym stanie do miejsca przeznaczenia.

Aby jednak  można była zakwalifikować cebulę do Klasy I (Cebulę dzieli się na trzy klasy) musi ona spełniać dużo surowsze wymogi. Po pierwsze musi być dobrej jakości, oraz musi mieć kształt i barwę typową dla danej odmiany. Ponadto musi być ścisła i zwarta, bez objawów wyrośnięcia lub kiełkowania, bez pustego i twardego szczypioru, bez zgrubień spowodowanych nieprawidłowym wzrostem, praktycznie bez korzeni (dopuszcza się jednak kępki korzeni w cebuli zebranej przed osiągnięciem pełnej dojrzałości), dopuszcza się niewielkie pęknięcia łuski zewnętrznej, oraz lekkie plamy na łuskach zewnętrznych, niedochodzące do ostatniej suchej łuski chroniącej miąższ cebuli.

W II Klasie jakościowej dozwolone są już pewne wady. Kształt i barwa mogą być nietypowe dla danej odmiany, a na cebulach mogą znaleźć się ślady otarcia, lub nieznaczne uszkodzenia spowodowane przez szkodniki lub choroby. Dopuszczalne są też małe zabliźnione otarcia i obicia, które nie wpływają na jakość. Cebula może mieć korzenie, a na łuskach zewnętrznych dopuszcza się  plamy, o ile nie dochodzą one do ostatniej suchej łuski chroniącej miąższ.

Jednak gdy w cebuli pojawią się ślady ziemi, obicia, lub wczesne oznaki wyrośnięcia (nie więcej niż 10 % w opakowaniu) to automatyczne jest ona degradowana do klasy III.

Ponadto bardzo ważne jest oznakowanie produktu. Nieważne czy kupujemy cebule w wielkim sklepie, czy na straganie na pobliskim bazarku, na skrzynce, bądź opakowaniu powinna się znaleźć czytelna informacja między innymi o kraju pochodzenia, klasie jakości, wielkości i wadze.

Polecam strony Ministerstwa Rolnictwa i Rozwoju Wsi, gdzie znajdują się przykładowe zdjęcia wad niedopuszczających cebuli do obrotu wraz z komentarzami, oraz  normy jakościowe dla innych owoców i warzyw. Mam nadzieję, że te informacje pomogą Wam świadomych zakupach. Piszcie w komentarzach czy cebule w sklepach, w których robicie na co dzień zakupy spełniają normy jakościowe i przepisy dotyczące znakowania.

źródło