Ogrodnictwo może być polityczne i może być rewolucyjne, choć wcale nie musi być radykalne.

Ogrodnicza partyzantka miejska nie jest wymysłem bogatych dzieciaków, zbyt tchórzliwych na zabawy koktajlami mołotowa. Miejskimi partyzantkami są zarówno babcie, jak i studentki. O miejsce dla roślin w coraz mocniej betonizowanej, ascetycznie sterylnej przestrzeni miejskiej walczyć będzie zarówno działkowicz, jak i nauczyciel.
Ogrodnictwo miejskie pozwoli ci na dostosowanie przestrzeni do własnych potrzeb. Pomoże ci poznać sąsiadów i zbudować lokalną społeczność.
Pomoże ci mieć realny wpływ na to, co dzieje się w twoim środowisku. To ty decydujesz.”

Zachęcam wszystkich do zabawy w Ogrodniczych Partyzantów Miejskich na mpo.blox.pl

żródło: mpo.blox.pl

Każdy kto stanął przed takim wyborem wie, że żadna z opcji nie sprawi, że będziemy mogli bez wyrzutów sumienia w pełni cieszyć się urlopem.

Dlatego przed przyszłym latem proponuję Wam zapoznać się z pomysłem firmy Vitamin Living, która oferuje akcesoria unikalne i bardzo estetyczne a na dodatek dowcipne.

Dziś skupimy się na wynalazku mającym zapewnić komfort naszym roślinom podczas gdy my jesteś,my na urlopie. BioLogic IV Plant Pots – to lekkie, eleganckie doniczki z włókna szklanego, w dwóch kolorach; białym i czarnym. Dopracowany i nowoczesny design sprawi, że dobrze wkomponują się w prawie każde wnętrze. Ale prawdziwą innowacją jest wbudowany metalowy stojak ze specjalną torebką i regulatorem przepływu wody. Całość, przynajmniej mi, do złudzenia przypomina szpitalną kroplówkę.

IV Plant Pot

Do torebki możemy nalać wodę, regulatorem na wężyku regulujemy dawkowanie i ze spokojna głową ruszamy na urlop. Podejrzewam, że równie dobrze możemy IV Plant Pot wykorzystać do dawkowania odżywek.

IV Plant Pot

Poniżej fragment francuskiego programu telewizyjnego “C’est mieux le matin”, w którym zaprezentowano ten ciekawy wynalazek.

Składniki: Ciastka, lody kawowe, czekoladowe i pistacjowe, ciasto, żelkowe dżdżownice, doniczki, słomki i cięte kwiaty.

Smacznego

znalezione na: joemonster.org

W Biologii fototropizm to ruch (tropizm) organizmu roślinnego w odpowiedzi na światło (heliotropizm w odpowiedzi na światło słoneczne). Liście i inne części rośliny potrzebujące światła do fotosyntezy kierują się w stronę światła. Części potrzebujące ochrony kierują się w przeciwną stronę.

W robotyce Phototrope oznacza robota reagującego na światło, a najpopularniejszym typem takich robotów jest photopopper – czyli robot podążający za źródłem światła. Najwyraźniej naukowcy już dawno stwierdzili, że najlepiej podpatrywać stare, sprawdzone rozwiązania od matki natury.

Te dwa fakty postanowili połączyć ze sobą trzej przyjaciele; Neil, Dane i Joe, którzy jak sami o sobie piszą: poznali się na studiach i kochają projektować rzeczy czasem użyteczne, ale przede wszystkim sprawiające frajdę”. No i otrzymali coś takiego:

Nazwali to Plantbot. Jest to niewielki stolik, a właściwie bardziej podstawka pod kwiaty, która potrafi się przemieszczać po naszym mieszkaniu, by zapewnić zielonym pupilom (w tym wypadku jest to sagowiec) jak najdogodniejsze warunki oświetleniowe, a do tego ładnie wygląda. Jak dla mnie genialne!

Plantbot

Plantbot

źródło: Make

rozmnażamy wanilię fot.1

Jak doskonale widać na zdjęciu (fot.1) wanilia jest pnączem, i to pnączem szybko rosnącym. U mnie rośnie ona nawet 2-3m w ciągu roku. Tak duże i szybko rosnące pnącze jest często dość kłopotliwe. Zwłaszcza że wanilia może piąć się praktycznie po każdej powierzchni; od ściany po szybę. Dlatego raz na rok warto jest odmłodzić roślinę, rozmnażając ją przy okazji.

Zaczniemy od przygotowania podłoża w mnożarce. Jeżeli nie mamy mnożarki możemy użyć zamiast tego dużą płaską doniczkę.

rozmnażamy wanilię fot.2

Najpierw tworzymy drenaż, wysypując cienką warstwę keramzytu(fot.2). Zapewni to lepszy dostęp powietrza do korzeni.

rozmnażamy wanilię fot.3

Podobno wanilia potrzebuje specjalnego podłoża, które można stanowić np.: utarta kora wierzby. U mnie rośnie bardzo dobrze na zwykłej korze, lub korze wymieszanej z ziemią ogrodniczą w stosunku 1:1. Do mnożarki wsypuję ziemię z dodatkiem kory(fot.3).

rozmnażamy wanilię fot.4

Na tak przygotowane podłoże wysypujemy jeszcze ok 0,5cm warstwę drobno startej kory (fot.4). Podobno sprawdza się też piasek rzeczny.

rozmnażamy wanilię fot.5

Podłoże gotowe, przechodzimy więc do szykowania sadzonek. Wanilia rozmnaża się z sadzonek pędowych. Pęd tniemy na 2-3 węzłowe fragmenty (fot.5) ostrym nożem. Tutaj należy uważać ponieważ płyny komórkowe wanilii są mocno drażniące! Przy kontakcie ze skórą wywołują silne pieczenie i podrażnienia.

rozmnażamy wanilię fot.6

Sadzonki umieszczamy poziomo na przygotowanym wcześniej podłożu (fot.6), a następnie przykrywamy mnożarkę by zapewnić roślinom dużą wilgotność, zwłaszcza zanim się porządnie nie ukorzenią (fot.7).

rozmnażamy wanilię fot.7

Jeżeli nie mamy mnożarki, doniczkę przykrywamy po prostu folią. Całość umieszczamy w jasnym miejscu, ale nie bezpośrednio nasłonecznionym i często zraszamy. Po ok 6-8 tygodniach wanilia powinna się już ukorzenić, a z jednego z kątów liściowych powinien wyrosnąć nowy pęd. Wtedy możemy roślinę rozsadzać.

Różnorodne zioła używane są w kuchni w charakterze przypraw, a także stosowane w medycynie naturalnej jako leki. Wiele spośród nich, jak na przykład róże, maki, lilie i orliki, mają piękne kwiaty i znakomicie pełnią funkcję roślin ozdobnych.

Termin „zioło” odnosi się do każdej rośliny, która znajduje zastosowanie w medycynie, lub ma walory smakowe lub zapachowe. Do tej grupy zaliczyć można zatem bardzo wiele roślin, w tym nie tylko różne odmiany bylin i roślin jednorocznych, ale nawet niektóre krzewy i drzewa. W odróżnieniu od ziół rosnących dziko w lasach i na łąkach, ich odmiany uprawne rozrastają się bardziej i wydzielają o wiele silniejszą woń, a poza tym, odznaczają się większymi i bardziej dekoracyjnymi liśćmi i kwiatami.

Rozmaryn

Podczas ostatnich dwóch wieków uprawa ziół została zaniechana, a one same ustąpiły miejsca w ogrodzie egzotycznym kwiatom, uprawianym jedynie w celach dekoracyjnych. Jednak te piękne rośliny stanowią fascynujący i pożyteczny dodatek do ogrodu, nie tylko ze względu na bogate aromaty i zróżnicowane ulistnienie, lecz także ze względu na ich przydatność w kuchni i w ziołolecznictwie. Zioła mogą być uprawiane w zestawieniu z roślinami ozdobnymi albo samodzielnie. Ogródek ziołowy nie musi być duży, rośliny można też posadzić w donicach. Jest to idealna propozycja dla mieszkańców miast, gdyż zioła znakomicie znoszą obojętną glebę i dobre rosną na nasłonecznionych zamkniętych terenach.

Zioła powinny być uprawiane w takich miejscach, gdzie można je łatwo dotykać, ponieważ wówczas odkrywa się ich urok w całej pełni, gdyż rozsiewają wokół przyjemną woń. Dobre jest więc w ogrodzie posadzić je tuż przy ścieżkach wiodących do domu lub wokół miejsc w których chętnie przesiadujemy. Roztarłszy w palcach liście ziół, natychmiast poczujemy ich zapach, szczególnie wyrazisty i przyjemny, jeśli są to gatunki ziół rosnących w krainach śródziemnomorskich. Ogrodnicy, którzy w ciągu dnia są poza domem, powinni sadzić zioła pachnące wieczorem jak dyptan jesionolistny, marzankę wonną, wiesiołek czy rezedę pachnącą.

Tymianek

Ogrody ziołowe mogą być zaprojektowane na podstawie geometrycznych wzorów średniowiecznego małego ogródka, lub elżbietańskich ogrodów węzłowych z przystrzyganymi żywopłotami, jasno wytyczonymi granicami, chodnikiem i stonowaną roślinnością, która stwarza atmosferę pełnego spokoju porządku. Mogą też być zupełnie nieformalne ze zmianami poziomu i obfitą roślinnością, której pozwala się na rozprzestrzenianie na ściany i ścieżki, co daje efekt dzikości i natury. Nawet zimą, gdy korzenie bylin pozostają pod ziemią, a rośliny jednoroczne giną, suche łodygi ziół mogą tworzyć w połączeniu ze śniegiem bardzo ciekawe formy. Grządki, obramowane bukszpanem lub niziutkimi, miniaturowymi żywopłotami z takich roślin jak ruta zwyczajna lub lawenda, przedzielone ścieżkami przypominają dekoracyjną tkaninę. Można też imitować siedemnastowieczne ogródki o niskich żywopłotach z bukszpanu lub piołunu, z regularnymi grządkami. Warto założyć ogródek z ziołami w pobliżu domu , ponieważ wówczas będzie można spoglądać na niego z góry i podziwiać skomplikowany wzór, utworzony przez poszczególne gatunki rosnące obok siebie. Jeśli dysponuje się ograniczoną przestrzenią, grządka może mieć kształt koła; można ją wówczas podzielić na kilka segmentów.

Tradycyjny ogródek zielarza nie jest z pewnością jedynym miejscem, w którym można uprawiać zioła. Choć barwy ich są na ogół raczej przytłumione, ale ze względu na różnorodność kształtów liści zioła mogą stanowić obramowania wszelkich grządek, trawników czy ścieżek. Na przykład, koper (odmiana purpurowa) spowija sąsiadujące z nim rośliny niczym dekoracyjna pajęczyna, podczas gdy pietruszka naciowa tworzy obramowanie podobne do krezy. Można też śmiało wykorzystywać zioła by ożywić monotonne grządki warzywne. Dekoracyjnie wyglądają także w przerwach pomiędzy cegłami lub kamiennymi płytkami na ścieżkach. Drobniutkie listki tymianku doskonale kontrastują z kępami cienkiego, ostro zakończonego szczypiorku, lub miękkimi, pierzastymi trawami. Można również nieco poeksperymentować i posadzić obok siebie rośliny o nieco zbliżonych, ale jednak odmiennych kształtach i barwach.

Uprawa ziół w skrzynkach otwiera zupełnie nowe możliwości. Większość gatunków tradycyjnie wysadza się w donicach z terakoty lub innych pojemnikach, pod warunkiem, że zapewni się odpowiedni odpływ nadmiaru wody. Ich lśniące powierzchnie doskonale harmonizują z liśćmi wielu gatunków ziół. Można ustawić całą kolekcję ziół w pobliżu drzwi kuchennych. Można też umieścić zioła w skrzynkach parapetowych lub na balkonach, a nawet w wiszących doniczkach.

Bazylia

Ponieważ większość ziół pochodzi z krajów śródziemnomorskich, wymagają one dużo słońca i lekkiej, przepuszczalnej gleby. Rozmaryn, tymianek i szałwia doskonale udają się na podłożu wysypanym żwirem. Nieco wyższe rośliny potrzebują osłony od wiatru w postaci murków czy żywopłotów. Inne lubią odrobinę cienia, a kilka gatunków, jak na przykład dzięgiel, złocień maruna oraz szczypiorek, rośnie najlepiej w miejscach zacienionych i wilgotniejszych. Bazylia natomiast powinna być osłonięta. Ciekawe rezultaty można osiągnąć sadząc obok siebie różne gatunki ziół, bylin i roślin jednorocznych, ponieważ wzrastają one w różnym czasie i jedne zastępują drugie, wobec czego przez cały okres wegetacji mamy ciekawą wizualnie rabatę. Zioła używane jako przyprawy lepiej uprawiać w ogrodach warzywnych, ponieważ często się je obrywa przez co zniekształca się ich pokrój.

Nie wiem skąd się to wzięło, ale w naszych kwiaciarniach i sklepach ogrodniczych sprzedaje się hipeastrum (Polska, choć rzadko spotykana nazwa to zwartnica) właśnie jako amarylis. Różnica między nimi niby niewielka, a jednak jest. Jak je rozpoznać i jakie to ma w zasadzie znaczenie?

Amarylis

Zacznę od tego co je łączy. Otóż obie to bardzo ciekawe, jedne z największych, rośliny doniczkowe. Należą do rodziny Amaryllidaceae (Amarylkowate), a więc posiadają wspólne dla tej rodziny cechy; są bylinami cebulowymi, o dużych i okazałych kwiatach źle znoszącymi mrozy.

Do rodzaju Amaryllis należy tylko jeden gatunek Amaryllis belladona (amarylis piękny), pochodzi on z Afryki Płd. Latem, na długiej, pełnej łodydze zakwita do 12 lejkowatych kwiatów. Najczęściej białych, chociaż zdarzają się też różowe, czerwone, a także dwubarwne.

Hipeastrum

Hipeastrum, czyli zwartnica (Hippeastrum) to blisko 80 gatunków, pochodzących z Ameryki Płd., z czego praktycznie wszystkie spotykane w naszych kwiaciarniach to mieszańce dwóch gatunków Hippeastrum aulicum i Hippeastrum vittatum. Ich łodyga jest w środku pusta (po czym łatwo je odróżnić od amarylisów), a kwiaty są podobne jak u amarylisa, lecz sporo większe i jest ich ok. dwa razy mniej. Kwitną zimą.

Jakie to ma dla nas znaczenie? Poza przyjemnością robienia świadomych zakupów, możemy zwrócić uwagę chociażby na to, że hipeastrum jest nieco gorszą od amarylisa rośliną na kwiaty cięte, gdyż jego pusta łodyga lubi się na ściętym końcu rozdwajać, przez co sprawia czasem trudność przy wstawianiu do wazonu, czy łączeniu w bukiety. Z drugiej jednak strony przy odrobinie planowania, możemy z łatwością otrzymać ślicznie kwitnące hipeastrum na święta Bożego Narodzenia, mogące z powodzeniem konkurować z popularną gwiazdą betlejemską czyli poinsecją. A poza tym wszystkim amarylisa jest u nas naprawdę ciężko spotkać w kwiaciarni.

Autorzy wykorzystanych zdjęć: Alan Carter, Sylvain Gamel oraz Wiórek